mét de genoemde appelsoorten (www.npv-pomospost.nl). De NPV adviseert particulieren met appelaspiraties welke bomen het meest geschikt zijn voor bescheiden eigen teelt, en tipt ons over kwekers, zoals onder andere Josje Regout in Nieuwkoop, die historische boompjes leveren.

Appels telen is nog een hele kunst, want fruitbomen zijn notoir gevoelig voor allerlei verwoestende aandoeningen. Ook de vrucht heeft noten op haar zang: ze wenst warmte, maar geen hitte. Het verschil tussen dag en nacht mag groot zijn, en appels willen zon én schaduw, daar krijgen ze een blos van. Bij echte fruitverkopers merk je dat appeloogsten elkaar vanaf augustus snel opvolgen: eerst allerlei handappels (vroeger dessert appels genoemd) en rond oktober ook moesappels als renettes en de Schone van Boskoop. Naar zoete appeltjes of legappels - traditioneel in vloeipapier op luchtige zolders bewaard - moet je echter zoeken met een kaarsje. Bewaren doen we immers in koelhuizen, en dan vooral de grote gemene delers als Jonagold en Elstar, die er dan ook het hele jaar door zijn. Onderscheiden smaaknuances als zoet, halfzoet, droog, geparfumeerd, sprankelend, banaanachtig, bloemig, zacht- zuur en zuur zijn bij deze rassen weggeteeld. Je vindt ze hooguit in fruit van hoogstamtelers die oude rassen voeren. Of bij jezelf, wanneer je zo'n (historische) appelboom in de tuin poot. Dat brengt geluk! Bijkomend voordeel: op milde avonden kun je er onder mijmeren, als in het beroemde gedicht Onder de appelboom van Rutger Kopland.

ALMA HUISKEN