De appel die Eva enkele eeuwen terug van de slang kreeg aangeboden, was vast geen Gol-den Delicious. Anders had ze de verleiding wel kunnen weerstaan.
Het lijkt net alsof appels niet meer lekker zijn. Kenners schuiven dat weliswaar op een mis- plaatst gevoel voor nostalgie, maar de twijfel knaagt. Zou het niet zo kunnen zijn dat appels tegenwoordig heel veel op het uiterlijk ge-kweekt worden, wat te vroeg geplukt worden en daarna wat lang op reis zijn of in koelhuizen vertoeven?
Hoe het ook zij, na de tomaat is de appel met een jaarlijkse wereldproductie van 36 miljoen kilo, het meest populaire stukje fruit. Het is ge-zond met veel vitamine C, calcium, ijzer en spijsvertering bevorderende vezels. Er zijn 6000 soorten maar de meest populaire is de Golden Delicious, die in 1914 bij toeval werd ontdekt door een Amerikaanse boer in Virginia. Hij zag de gouden appel liggen, nam een hap en waande zich in het paradijs. Ook in Nederland heeft deze appel veel succes, net als de relatief nieuwe Elstar, de Jona Gold en natuur-lijk de aloude Goudrenet. We kochten ze alle vier en proefden vooral heel veel koelhuis.
De Elstar is eigenlijk het Nederlandse ant-woord op het succes van de Golden Delicious. Na een lange periode van veredeling voldeed deze appel aan de wensen van de kwekers (veel vruchten op weinig hout) en van het grote publiek: mooi van uiterlijk door de rode blos, stevig en zoetzuur van smaak.

Het fruit wordt in september geoogst en blijft goed tot april, maar de appels die wij proefden (kilo van 1,19 tot 1,59) waren al ver over hun houdbaarheidsdatum heen.
Na april houdt de van oorsprong Amerikaanse Jona Gold (kruising tussen de Golden Deli-cious en de Jonathan) het nog een paar maanden vol. De smaak van de Jona's (prijs van 0,99 tot 1,29) riep echter ook al geen nostalgische gevoelens op. Typische produc-ten die het lang uithouden op de fruitschaal en die je uiteindelijk terugziet in de appelmoes. De Goudrenet (1,29 tot 1,59) loopt ook al op zijn laatste benen. Vooral de grotere uitvoeringen zijn al zacht aan de buitenkant. Er is nog maar weinig over van de van oorspong lekker zure smaak, Hop, naar de appeltaart! En tenslotte dan de Golden Delicious, de duurste van het stel. We hadden enkele puntgave exemplaren, die echter hun golden kleur nooit gehaald hebben.
Laten we er niet omheen draaien: prima van structuur, maar de smaak van gestold water. Is het nou geschiedvervalsing dat het Sterappeltje, de Jonathan, de Cox of de Goudrenet vroeger zoveel lekkerder smaakten? Oh nee, vertelde ons een kenner, die appels werden pas geplukt als ze rijp waren en daarna maar een paar maanden verkocht. Nu willen we bepaalde soorten het hele jaar eten. Daar moet je een prijs voor betalen. Wacht met appels maar weer tot september.

Jaap Roelants