Boomkwekerij is een tweede tak die regelmatig voorrang vraagt

De één staat een deel van zijn tijd voor de klas, de ander is parttime politieagent en weer een ander pioniert met struisvogels. De moderne boer kijkt steeds nadrukkelijker over de grenzen van de landbouw.

Naam: Geert en Sandra Smits
Plaats: Noord-Sleen
Soort bedrijf: gemengd bedrijf, (55 melkkoeien en 5 hectare suikerbieten)
Nevenactiviteit: boomkwekerij (3 hectare sierheesterproducten)

Een kameraad die inkoper was voor de noordelijke vestigingen van een grote keten van tuincentra, bracht me op het spoor van de boomkwekerij. Ik was op zoek naar extra inkomsten om de overname van het ouderlijk bedrijf gemakkelijker te maken. Mijn vader had tot dan toe pootaardappelen geteeld. Maar dat leverde steeds minder op en bovendien drong afnemer Agrico aan op schaalvergroting. Voor mij was dat geen optie, dus heb ik de 'poters' eruit gedaan. In 1997 heb ik hier de eerste inplant gedaan. Toen ik het bedrijf twee jaar later overnam, kon ik daar de eerste
opbrengsten van afhalen. Dan moet je er nog wel afnemers voor vinden, want het is een vrij product. Dat is een heel verschil met de traditionele akkerbouwproducten. De eerste heb ik veel energie moeten steken in het opbouwen van mijn verkoopkanalen. We telen nu in totaal drie hectare sierheesters als buxus, taxus, laurier en conifeer. Die lever ik aan vijf afnemers, deels exporteurs en deels toeleveranciers van de groensector.
Inmiddels is de boomkwekerij zo 'uit de hand gelopen' dat we er van 's morgens vroeg tot 's avonds laat mee bezig zijn. Je kunt altijd nóg meer uren in dit werk steken. Met elk uurtje extra snoeien vijzel je de kwaliteit nét weer wat meer op. Je moet uitkijken dat je dat binnen de perken houdt. Inmiddels heeft Sandra haar baan als administratief medewerkster opgezegd. Dat was niet meer te combineren met bedrijf én kinderen.
Sandra werkt nu minstens een dag per week

vol mee in de boomkwekerij zodat ik de, handen vrij heb voor de zorg voor de koeien. In principe is de melkveehouderij onze eerste tak maar de boomkwekerij gaat regelmatig voor. Als ik van plan ben om gras in te kuilen voor het vee en er belt een klant voor een paar duizend planten, dan moet het gras even wachten. Anders belt die klant iemand anders en moet je maar zien of 'ie later nog bij je terug komt.
Vertrouwen is belangrijk in deze sector. Pas als de handel ziet dat je constante kwaliteit en leveringszekerheid biedt, bouw je krediet op. In het begin word je toch beschouwd als een boer die de bomen er bij doet. 'Echte' boomkwekers zien ons sowieso als valse concurrent. Wij hebben de grond al liggen waar zij fors in moeten investeren. Bovendien willen boeren hun kwekerijproducten nog wel eens onder de prijs verkopen als ze ze niet meteen kwijt kunnen. Ik heb er wel over gedacht de boomkwekerij uit te bouwen tot hoofdtak, maar dan moetje opschalen naar twintig, dertig hectare. Er zijn wel collega-landbouwers die dat hebben gedaan, maar ik vraag me af of ik daar gelukkig van zou worden. Het is toch risicovol. Je investering staat 4 of 5 jaar op het land. Ondertussen moet je maar afwachten of de smaak van de consument niet verandert zodat je aan het eind van de rit met je product blijft zitten. Ik wil daarom meer op contractbasis telen. Dat slaapt toch iets rustiger. De melkveehouderij moet nog wel iets groeien voor een betere kostenefficiëntie. Maar ook dat met mate. Want ik betwijfel of ik het lang leuk blijf vinden als ik elke dag een koppel van honderd koeien moet melken.

Bent u of kent u een landbouwer met bijzondere nevenactiviteiten, mail dan naar erik.vander-veen@hazewinkel.nl of bel 050-5844432


De melkveehouderij is volgens Geert Smits goed te combineren met
de boomkwekerij, al "kun je in dit werk altijd nog meer uren steken".
pomospost De "Fruitpers".

25 februari 2004
Dagblad v/h Noorden.