Een rinse, lichtzure appelwijn

Mierzoete, troebele limonade met een scheut alcohol. Vruchtenwijn kan zich bij velen nog steeds niet verheugen in een grote populariteit. Al helemaal niet bij geroutineerde wijnliefhebbers. Dat je niet alleen van druiven, maar ook van bramen, bessen, appels of vogelkers heerlijke en zuivere wijnen kunt maken, bewijzen de leden van het Amateur Wijnmakers Gilde De Braamstruik in Groningen.

In het wijnlokaal van het gilde schenken voorzitter Johannes Nijmeijer en ex-secretaris Alie Mulder enkele proeven van bekwaamheid. Mulder, die zich al zo'n 17 jaar bekwaamt in het zelf maken van wijn, begint met een rinse, lichtelijk zure appelwijn. De appels komen van een oude boom in de tuin bij haar huis aan de Pop Dijkemaweg in Groningen. De wijn is prima in balans, niet te zoet en niet te zuur, en doet niet onder voor een smakelijke Duitse lunchwijn. In de drank zitten overigens niet alleen appels. Ze corrigeert de tamelijk zure basisoplossing met een beetje banaan en voegt suiker toe. Aan bijna alle vruchtenwijnen komt overigens de suikerpot te pas, aangezien de meeste vruchten tamelijk zuur zijn. Bovendien kan met suiker het alcoholpercentage worden opgekrikt tot de gewenste 11-12%. Vervolgens komt er een droge rode bosvruchtenwijn van Mulder op tafel. Vlierbessen, bramen, vogelkers en weer wat banaan. Net als de vorige bevat deze 12% alcohol. Hij is fris en fruitig, heeft wel iets van een lichtvoetige rode Duitser. De voorzitter van De Braamstruik pakt een bijzondere fles. De kleur lijkt een dessertwijn te verraden. Het gaat om rozenbottelwijn. Een moeilijke vrucht, zegt Nijmeijer. "Rozenbottels oxideren snel, wat betekent dat er zuurstof bijkomt waardoor de wijn bederft en donker kleurt. Maar ik ben zelf wel gehecht aan deze smaak, die wel wat van sherry heeft." Van 'muis in de wijn', een niet-gewenste geur of smaak, is volgens hem geen sprake. Mulder ontwaart een madeira-smaak. Zoals in veel vruchtenwijnen steekt de hoofdvrucht, in dit geval dus de rozenbottel, er duidelijk bovenuit. Mulder zegt ooit met het maken van vruchtenwijn

te zijn begonnen omdat ze met veel fruit bleef zitten. "Ik ben een echt fruitmens. Ik deed het ook puur uit nieuwsgierigheid, ik vind het een fascinerend proces." In de loop der jaren leerde ze met vallen en opstaan en veel experimenteren hoe je fraaie vruchtenwijnen kunt maken. Ze steekt veel tijd in elke afzonderlijke stap van het proces: het verzamelen van fruit, het kneuzen of persen, het op gang helpen van de vergisting tot het overhevelen en bottelen van de wijn. Veel attributen die je nodig hebt om zelf wijn te maken, zijn overigens in de gemiddelde keuken te vinden: emmers, een vergiet, doeken, een maatbeker en een trechter, een weegschaal en een flinke pan. Meer specialistische spullen zoals grote flessen, hevelslangen, hydrometers om de hoeveelheid suiker te kunnen meten en zaken zoals giststarter, gist en pectine (nodig om de vruchtencelwanden te slechten) zijn in natuurvoedingswinkels en speciaalzaken te koop. Wie geen zin heeft om zelf fruit te plukken, kan trouwens ook voorverpakt vruchtensap bij de super aanschaffen. Mulder zegt dat het zo'n driekwart jaar duurt om een goede vruchtenwijn te maken, ook al is 'ie vaak na een paar maanden al drinkbaar. Goede witte zijn tot drie jaar op te leggen, tot een jaar of vijf. De Braamstruik, opgericht in 1990, heeft leden die eens per maand bij elkaar komen kennis uit te wisselen en elkaars wijnen te proeven en te beoordelen. De groep doet mee wijnkeuringen. De eerste keer, enkele jaren geleden in Friesland, wón een van de leden meteen een beker. "We waren stomverbaasd toen we dat hoorden", zegt Mulder lachend.

Gerdt van Hofslot.