Eivormige Reine Claude zoet, saprijk en smakelijk

Als er bij u een oude pruimenboom in de achtertuin staat, heeft u wellicht wel iets heel bijzonders bij huis. Jaarlijks vinden pomologen verdwenen gewaande soorten terug. Recentelijk de eivormige Reine Claude. Heeft u misschien de Rode Eierpruim op het erf staan?

Van onze verslaggever Jan Wierenga

ASSEN - De Noordelijke Pomologische Vereniging geeft met blijdschap kennis van de wedergeboorte van een duo verloren gewaande beschermelingen: twee stokoude pruimenrassen waarvan werd aangenomen dat ze waren uitgestorven in Nederland. Het gaat om de Imperiale Ottomane en de eivormige Reine Claude. Men lette bij laatstgenoemde op de toevoeging: eivormig, want deze geeft het karakteristieke van de pruim weer. Zoet, saprijk en aangenaam van smaak is ze, deze Reine Claude-variant. De twee soorten werden gevonden ergens in het Groninger land. Waar precies, dat blijft nog even geheim. De noordelijke pomologen -zeg maar: vruchtboomdeskundigen- houden niet van jachten en jagen. Als de exacte vindplaatsen direct worden vrijgegeven dan komen daar maar journalisten, beroepstelers en ander nieuwsgierig volk op af. Liever willen de pomologen eerst een paar jaren de tijd hebben om in alle rust de teruggevonden rassen, te vermenigvuldigen en daarmee veilig te stellen voor de toekomst. Op zichzelf is de herontdekking van verloren gewaande fruitsoorten niets bijzonders.

De leden van de Pomologische vereniging vinden ze aan de lopende band, wel 40, 50 per jaar. Er zijn talloze soorten die onderling soms maar zeer kleine verschillen vertonen. Meestal gaat het om appels en peren. Pruimen worden veel minder vaak teruggevonden, omdat pruimenbomen doorgaans niet zo oud worden. Vandaar dus dat de ontdekking van de Imperiale Ottomane en de eivormige Reine Claude ook voor doorgewinterde pomologen heel mooi nieuws was.
Een pruim terugvinden: dat is wat! Zo zou de heer C. Couvert uit Assen, de energieke secretaris van de vereniging, zelf nog dolgaarne eens de Rode Eierpruim willen herontdekken. Hij blijft speuren, evenals z'n medeleden.
Recentelijk was Couvert nog wel succesvol op appelgebied: hij vond de Zomercousinot terug, een soort die niet verward moet worden met het Zomerzijdehempje, die op zijn beurt weer zoveel lijkt op het Winterzijdehempje, waarvan bij de Menkemaborg nog zo'n fleurige rij bomen staat.
In Frederiksoord heeft de vereniging de beschikking over een terrein waar inmiddels zo'n 600 soorten ouderwetse vruchtbomen zijn aangeplant, waaronder zeer zeldzame. Dit terrein is museum, depot en schatkamer tegelijk. Hier worden al die zeldzaamheden gekoesterd en vermenigvuldigd. Bij de herontdekking van verdwenen soorten worden de pomologen geholpen door het publiek dat onbekend fruit ter beoordeling komt aanbieden.
Op 12, 13 en 14 oktober houdt de Noordelijke Pomologische Vereniging in Frederiksoord haar tweejaarlijkse fruittentoonstelling Souvenirs van Eeuwen. Secretaris Couvert licht desgevraagd met plezier een tipje van de sluier op door een greep te doen uit het enorme aanbod van rassen op de expositie. Te zien zal bijvoorbeeld zijn de Valkappel een boom die zò overvloedig vrucht draagt dat vroeger een heel Drents dorp genoeg had aan één exemplaar. Couvert noemt de Zwaanappel, ook al weer zo'n op miraculeuze wijze teruggevonden ras; 200 jaar was hij zelfs geheel uit de boeken verdwenen! Wat te denken van de lekkere zoete Princesse Noble. Of de Bramley's Seedling, zo zuur als kroos. Of van al die andere honderden rassen.