KAPELLE - Het bouquet van de zolder! Wie zaterdag, boven een bepaalde leeftijd, het Fruitteeltmuseum in Kapelle binnenstapte, kreeg de toen-was-geluk-nog- heel-gewoon-sensatie door de neusvleügels naar binnen. De herinnering van appels op zolder, netjes uitgelegd op kranten en nog evenzeer geurend als ze al lang in de appelmoes verdwenen waren.
Deskundigen en leken waren het erover eens: oude rassen geuren beter. Dat het museum naar de zolder rook, kwam doordat het zaterdag in samenwerking met de
Stichting Landschapsbeheer Zeeland (SLZ) een dag over oude fruitrassen hield. Niet alleen lagen de voorbeelden van oude rassen met naam en toenaam in mandjes te geuren, ook vruchten konden ter determinatie worden aangeboden. En dat leverde mooie discussies op, want rond de tafel verzamelde zich zowat alle ervaringsdeskundigen op fruitgebied die Zeeland rijk is. Toch ging niet iedereen met evenveel zekerheid als meegebrachte vruchten naar huis. Een man uit ZeeuwsVlaanderen kwam met vijf zakjes van verschillende bomen. |
De twee peren die hij tevoorschijn toverde werden, mede aan de hand van een schuin steeltje, op naam gebracht als pondsperen. Weliswaar wogen ze per stuk meer dan een kilo, maar het waren slechts de enige twee aan een grote boom. Dat kwam door het slechte perenjaar. Een appeltje kreeg het predicaat Golden Delicious en een ander appeltje werd een poosje voor een Manks versleten. Totdat er een fruitkweker bij kwam die zo laat in het jaar nooit een gave Manks had gezien. Manksen zijn niet te bewaren en het appeltje van de Zeeuws-Vlaming blijft juist zo lang goed. Geen antwoord dus op alle vragen, maar wel mooie discussies over fruit. En legio tips over dunnen, over beurtjaren, over snoeien, bewaren en bereiden. Intussen waren er voor kinderen en volwassenen allerlei dingen te doen die met fruit te maken hebben. Buiten hingen de late rassen nog aan de bomen en binnen was er, zoals altijd, koffie met appeltaart te koop. De oude-rassen-dag bleek een groot succes en is, zo was ieders opvatting, voor herhaling vatbaar.
Tekst: Mieke van derJagt
Foto: Willem Mieras |